Vuurtoreneiland bij Amsterdam

Vuurtoreneiland bij Amsterdam. Een mooi eilandje vlak voor de kust van Durgerdam. Vorige week filmde ik er de zonsopkomst.

Vuurtoreneiland bij Amsterdam

Ik had een paar dagen eerder al een verkenning gedaan bij Vuurtoreneiland. En dat bleek achteraf ook wel handig. Bij mijn eerste vlucht bij Durgerdam had ik het hele Vuurtoreneiland niet gezien. En dat was ook niet zo vreemd met die dikke mist.

Later dezelfde week was ik nog eens in maps aan het kijken of er in de buurt nog andere interessante plaatsen waren om te vliegen. Toen pas zag ik Vuurtoreneiland. Best wel gek dat ik op mijn 45e pas echt mijn leefomgeving leer kennen.

Verkenning

Alleen had ik de kaart blijkbaar verkeerd gelezen. Ik zag een natuurgebied en dacht een voetpad dan wel fietspad te zien dat helemaal tot de brug naar Vuurtoreneiland zou lopen. In een bocht om het natuurgebied. Eenmaal daar aangekomen zag ik dat ik een sloot had aangezien voor een fietspad:) Ik zou een waardeloze verkenner in het leger zijn.

Het natuurgebied zelf was maar voor een kort stuk toegankelijk. Tot een plek waar je aan een mooi stuk water kunt zitten. De verkenning was op een lelijke grijze dag dus veel zou ik met die beelden niet doen, maar het was een goede test om te zien of het eiland niet te ver was vanaf die plek.

Verder vliegen dan gedacht

Het bleek inderdaad op de grens te liggen van de afstand die ik de drone laat vliegen. Ongeveer een kilometer vanaf het punt waar ik de drone liet opstijgen tot de vuurtoren. En dan ook alleen maar omdat er tussen mij en de drone geen hoge gebouwen waren om het signaal te verstoren.

Dat betekende wel dat ik hier geen mooie close up shots kon of durfde te maken. Op die afstand kan ik natuurlijk niet op het oog inschatten hoe ver objecten zijn ten opzichte van de drone. Je bent dan aangewezen op de camera van de drone en dat maakt de kans op ongelukken een stuk groter.

Ik besloot dus de nodige hoogte te behouden en niet te lang boven het eiland te blijven vliegen.

Weinig wind

Overigens had ik het geluk dat er nauwelijks wind was. Met een drone vliegen in sterke wind is niet zonder risico’s. Ik zou de drone nooit een kilometer ver sturen in harde wind. De kans is dan aanwezig dat je deze niet meer terugkrijg.

Vogels stelen de show

Mijn favoriete shot was uiteindelijk niet van Vuurtoreneiland zelf. Het waren de vogels die massaal opvlogen van het meer toen ik aan kwam lopen.

Het was grotendeels mazzel dat ik deze shot kon maken. Bij de verkenning zette ik de drone pas aan toen ik bij het meertje was aangekomen. Nu had ik deze al lopende naar het meer aangezet. Je moet altijd even wachten tot de drone satellieten heeft gevonden voordat je deze laat opstijgen. Dat is tenminste wel zo slim want anders weet de drone niet waar hij is opgestegen (en kan hij dus ook niet vanzelf terugkomen als er iets misgaat met de verbinding).

Halverwege het meer had de drone de satellieten al gevonden en besloot ik deze al voor me uit te laten vliegen richting het water. Alleen om die reden had ik de drone al vliegend en filmend toen alle vogels opstegen, zorgend voor mijn favoriete shot van de dag.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.